我好似鍾意咗隔籬team主管⋯: Ch2.笑到癲

我哋公司有個隔籬team嘅主管，花名叫「王Hea」。
第一次聽到呢個名嘅時候，我忍唔住笑咗出嚟。「王Hea」？呢個咩名嚟㗎？邊有人會改個咁嘅花名㗎？
後來我先知，佢全名叫王為。佢啲朋友成日笑佢為人Hea，所以幫佢改咗呢個花名。
佢真係好撚Hea，哈哈。
佢每日返工都係著住同一套西裝，件恤衫永遠都係有少少皺，條領帶永遠都係歪歪地。佢塊面成日都有少少鬚根，好似永遠都剃唔乾淨咁。佢行路嘅姿勢好慢，好似成個世界都同佢冇關咁。佢講嘢嘅語氣好平淡，好似乜都唔在乎。
但係，佢做嘢一啲都唔Hea。
我見過佢做嘢嘅樣。老闆交低一個好模糊嘅方向，冇明確細節，佢可以喺deadline一半嘅時間之內搞掂晒，仲要做得好好。佢嘅思維好大膽，諗嘢好全面，但係做起上嚟好細心，每一個細節都跟得好足。
有次會議完，佢打咗個好大嘅呵欠，揉住眼就走。我望住佢背影，心入面又心動，又有啲無語——呢個人真係可以好型，又可以話係⋯有啲kam。
佢份人好低調。佢從來唔會主動同人講佢嘅成就，從來唔會晒命，從來唔會爭功勞。佢只係默默咁做嘢，然後放工就走。
佢個樣…點講呢，佢唔算靚仔，但係佢有種好特別嘅魅力。佢成日唔剃鬚，成個樣好頹，但係望落去又覺得幾型。佢講嘢好Hea，但係佢嘅眼神好真誠。佢份人好似乜都唔在乎，但係做起嘢上嚟又好認真。




我發覺，我有少少鍾意咗佢。
呢個諗法，令到我自己都嚇咗一跳。我係公司嘅女神，點會鍾意一個成日唔剃鬚、講嘢hea爆嘅中年阿叔？
但係，我控制唔到。
我開始留意佢嘅一舉一動。我發現佢每日放工都係第一個走，從來唔會留低同同事聯誼。我發現佢食飯永遠都係一個人，唔會同任何人一齊。我發現佢嘅枱面永遠都好整齊，冇任何多餘嘅裝飾，連一張相都冇。
呢個人，好低調，好神秘，好似成個世界都同佢冇關。
但係，我好想知多啲關於佢嘅嘢。