"無論點我都會對妳不離不棄! 呢個係我對妳一生既承諾!!"

小燁嘅說話不停咁喺我個腦入面重覆~

條鏈嘅目的相信就係要我唔好對佢起礙心。冇錯! 我要相信小燁,佢唔會就咁離開我。

就算係真嘅,我都要佢親口同我講清楚。

電話響~



呢個號碼!?

係果個女人打嚟,肯定係等得太耐收左線啦。

"唔洗整啲怪聲出嚟!你好無聊呀!?"

怪聲?

我一直都冇出聲喎~



係返去小燁同我表白果下,先講左兩句嘢。

咪住,頭先果下我唔係睇返以前喎!確實感受到小燁手掌嘅溫度,仲有嘴唇上面既濕氣。

唔通……

電筒繼續講"喂!你唔好成日都唔出聲好唔好呀!你知唔知咁好冇禮貌架?"

「禮貌?對你要既咩?你問下自己對小燁做過咩先啦!」忍唔住怒氣。



個女人都冇聲出~

「小燁叫我同你講去大帽山接返你男友。陣間兩點荃灣西鐵見。」

講完未等佢應我果陣,我已經收左線。真係唔想再同呢個女人講多句嘢~

雖然小燁話過唔好再搵佢,不過見唔到佢我係唔會死心。